un-paradigm

* ไม่ใช่บทความวิจารณ์หนัง อ่านได้ ไม่ระคายเคืองสมอง

เรื่องแรกยอมเสียเงินไปดู
เรื่องหลังได้ดูรอบสื่อ
สิ่งที่เหมือนกันก็คือ....หะแรกก็อยากดูทั้งสองเรื่อง
ความรู้สึกหลังดูจบ....ไม่บอก ของอย่างนี้เป็นรสนิยมส่วนตัว

สองเรื่อง สองผู้กำกับ สองคนเขียนบท สองประเทศ และสองอะไรอีกมากมาย
แต่ subset ที่มีร่วมกันคือ "ความรัก"

ความรัก..อาจเป็นคำที่คนมุ่งหาคำนิยามของมันมากที่สุดในโลก แต่สุดท้าย คำนิยามนั้นก็เปลี่ยนไปทุกครั้งที่เข็มวินาทีขยับ
ความรัก..เป็นสิ่งที่ไม่นิ่งที่สุดในโลก ตราบเท่าที่คนที่กำลังรักยังอยู่ในห้วงแห่งรัก
แต่ความรัก..เมื่อได้เห็นในคนอื่น มันก็ซ้ำ ๆ เดิม ๆ เป็นวัฏจักรที่สร้างอะไรให้ได้เรียนรู้ไม่สิ้นสุด แต่ในที่สุดก็ต้องมีน้ำตามา

เป็นตัวละครหลักอยู่ดี
กับคนที่ไม่เคยและไม่กล้า..ความรักก็ยังเป็นเรื่องน่ากลัวอยู่วันยังค่ำ
และกับคนที่ไม่เรียนรู้ความผิดหวัง..เพลงอกหักก็ยังคงเป็นเพลงสวดศพอยู่ดี

เคยเบื่อ..เวลาเห็นคนอกหักแล้วร่ำจะฆ่าตัวตาย
เคยเป็น..เวลาอกหักแล้วอยากตาย (แต่ไม่กล้า)
ชีวิตจึงเกิดการขัดแย้งในตัวเอง

มีคนประเภทหนึ่งที่จะไม่มองส่วนดีของตัวเอง ของโลก ของอะไรก็ตาม แม้ว่ามันจะยื่นมาจ่ออยู่ตรงหน้าก็ตาม
คนประเภทนี้หลงใหลได้ปลื้มกับการเสพติดความเศร้า
ราวกับว่า ความสุขจะทำให้สำลักตายกลายเป็นศพที่ไม่น่าภาคภูมิ
และคนประเภทนี้ ก็มักจะฟูมฟายว่า โลกนี้ขาดไร้คนมอบความรักให้เขา ลามไปถึง โลกนี้ไร้ซึ่งความรักแท้จริง
อาการอกหักช่างทรงพลานุภาพ
แม้จะเคยอยู่ในห้วงเวลานั้น ก็ยังอดสมเพชกระทั่งตัวเองไม่ได้

คนบางจำพวก ได้เห็นคนจำพวกข้างบนแล้วฟุ้งซ่าน จิตตก
คิดว่าความรักน่ากลัว ทางออกคือ อย่าไปยุ่งกะมัน
ถ้าทนไม่ได้ที่จะถูกปฏิเสธจงปฏิเสธมันเองเสียแต่แรก
กลายเป็นตัดไฟแต่ต้นลม....ที่ไร้สาระโคตร ๆ

แต่คนบางจำพวกก็ถลาตัวเข้าไปคิดว่ามันเป็นเพียงเกม ๆ หนึ่งที่จะจบลงในเวลาไม่นานนัก
สุดท้าย...เจ็บและว่างเปล่า
.
.
.
.
.
.
.
.
ความรัก

เป็นคำที่ไม่ควรหาคำนิยามที่สุดในโลก

-- aRn จิตป่วย --

edit @ 15 Oct 2008 16:55:57 by =จิตป่วย&ป่วยจิต=